در خلوت - جانم فدای امام نقی علیه السلام

نماز شبشان تقریباً در هیچ حالتی ترک نمی‌شد؛ ولی ایشان از آن، روح عبادات را دریافت می‌کردند؛ یعنی حقیقت این عبادات در اعمالشان متجلی می‌شد.
ممکن بود نمازشان از نظر زمانی، زیاد طول نکشد، ولی دریافتی که از این عبادت می‌کردند، خیلی زیاد بود. چون عبادت کاری نبود که از سر عادت انجام بدهند؛ با تمام روح و قلب پیش خداوند حاضر می‌شدند.

*همسر شهید
رسالت/ ٢۵ فروردین ٧٢

نظرات ()