در خلوت

انگار همه ی سیاستمداران و سیاست زدگان و سیاست زادگان عالم
جمع شده بودند زیر تابوت شیخ ساده لوح
دست در دست هم شعار دست و پا می کردند،
مبادا کسی جنازه را با ذکر تهلیل به خاک بسپارد!           

فاتحه ی منِ مخالف منتظری بیشتر به دردش می خورد یا شعار "یاحسین، میر..."ِ این جماعت سبز؟!

شب اول قبر، میر... به داد شیخ می رسد؟!

اگر برای تو آمده بودند

بنا بر وصیتت

سیاسی‌اش نمی‌کردند

این‌ها فقط حماقتت را دوست داشتند

امام روح الله خطاب به منتظری:

" ...با دلی شکسته و سینه ای گداخته ازآتش بی مهریها با اتکا به خداوند متعال به شما که حاصل عمر من بودید چند نصیحت می کنم دیگر خود دانید:
... "

آیا او که نظر امام خمینی(ره) را شرعاً بر نظر خود مقدم می‌دانست! به نصیحت‌های امام عمل کرد؟

دیدیم و دیدید!!!
و تاریخ معلم خوبیست.

دل امام را خون کرده بود...

آخرین امید میرحسین موسوی؛

"قائم مقام مخلوع امام راحل؛

منتظری مُرد!"

به همین سادگی ....

راستی چه خوب است عبرت دیگران نشویم !

خواب مرا نمی‌برد
تو را می‌آورد

با همه‌ی این آمدنت اما

خواب مرا نمی‌برد !

چه وقتی هستم

چه وقتی نیستی

دوستت دارم

خیلی خوب درک می کنیم
مشکل اما اینست که باورم نمی شود

مرا نخواستنت

هنوز فهیم اما خوش باورم

و تو با خجالت به من نگو
باید از بین برود

رک و پوست کنده بگو
باید از بین بروی !

خدا کند لااقل
تو اینقدر مرا دوست نداشته باشی

خدا کند لااقل
تو بتوانی زندگی کنی

و من از به تو گفتنِ

"دوستت دارم"

سیر نمی شوم !

با همه فرق داری

اگرچه من یکی ام

مثل همه

من خیلی ها را دوست دارم

منتهی فقط وقتی که

پای علاقه ی تو

وسط نباشد

چقدر کم رنگ شده ام

مثل لباسی که آفتاب رنگش را میبرد نگاهت کمرنگ شده است!

نه یادی

نه خاطره ای!

اما میخواهم بدانی

نقش خیال "تو"لحظه ای در خاطرم کم رنگ نشده است

حتی اگر فراموشم کنی!

یادم کن گاهی!!

چرا سبزها نتوانستند

برای جریان زاویه دارشان

از امام رحمة الله علیه

سنگر و پوششی استوار

درست کنند ؟

میانداری می‌کرد
برای تمام تولدها

پشت نام مرتضا برای من
پشت نام من برای مرتضا

پیامک می‌زد و یادآوری می‌کرد
تبریک به فلانی یادتان نرود

تعجبی نیست
رسم روزگار است

جواب خوبی بدیست

همین! مال هیچکس نیست!

برای روز میلاد تن من                    نمی‌خوام پیرهن شادی بپوشی
به رسم عادت دیرینه حتی              نمی‌خوام جام سرمستی بنوشی
برای روز میلادم اگر تو                    به فکر هدیه ای ارزنده هستی
منو با خود ببر تا اوج خواستن          بگو با من که با من زنده هستی
که من بی تو نه آغازم نه پایان          تویی آغاز روز بودن من
نذار پایان این احساس شیرین         بشه بی تو غم فرسودن من
نمی خوام از گلای سرخ و آبی        برایم تاج خوشبختی بیاری
به ارزش های ایثار محبت                به پایم اشک خوشحالی بباری
...
تو ای تنها نیاز زنده موندن                بکش دست نوازش بر سر من
به تن کن پیرهنی رنگ محبت           اگه خواستی بیایی دیدن  من     

تولدم برای خیلی‌ها
در شلوغی روزهایشان گم شد
اما میان آنها که یادشان رفت
جای خالی تبریک تو
تا همیشه تیر می‌کشد

*انگار کن که اصلاً آغاز نشده‌ام!

دوباره قصه ی تلخ تکرار تاریخ

و این بار گویا صدای سوت و دست
نه از پسر شیخ فضل الله نوری
که از خلوت اهالی جماران

وای بر بیت و مثلا یاران امام عزیزمان

نه موسوی از محمدرضا پهلوی قدرتمندتر است
نه توهین حامیانش به بنیانگذار جمهوری اسلامی از  توهین مقاله اطلاعات سال 56 به آیت الله خمینی، کمتر؛
این مائیم که از پدران و مادرانمان عقب افتاده ایم...

کسی که یک روز فریاد جمهوری ایرانی سر داد
یقین، روزی هم عکس بنیانگذار جمهوری اسلامی را به آتش می کشد

دیروز اندیشه اش را در ذهن خود سوزاندند
امروز تصویرش را در ملأء عام

کفر صادقانه ی آن 15 نفری که روز سیزده آبان در خیابان ولی عصر (عج) تهران، شعار می دادند " نه احمدی، نه موسوی، فقط رژیم پهلوی" بر ایمان منافقانه موسوی و کروبی و خاتمی و صانعی که همچنان وقیحانه دم از خط امام می زنند، شرف دارد.

وقتی مرتضا گفت که فردا [جمعه 21 آذر] روز عقدم است، اول با تعجب نگاهش کردم.

با خودم گفتم حتماً دارد مسخره بازی در می‌آورد!
مرتضا مال این حرف‌ها نیست! 

اما انگار مال این حرفا شد!!!

و زیباتر آن‌که مقتدایمان، محرم و همراه شدنشان را الهی کرد.

خیلی خوشحال شدم.
از این به بعد در دورهم جمع شدن‌های متأهلی راهش می‌دهیم!

چقدر دلم برایت تنگ شده بود!

آسمان امروز پایین تر آمده بود
دو دست مومن در دستان هم
عقد را نائب امام زمان خواند
حتم دارم امام زمان، دعای نائبش را بی آمین نمی گذارد

کلام و نگاه و دعای آقا، برکت زندگی شان
آمین

*برادرم مرتضی به جرگه ی متأهلین پیوست...

عکاسی یا فیلم‌برداری

به هر شکلی که هست
باید ثبت شوند
خاطرات شیرین

اما بعضی شیرینی‌ها را
تنها باید به دل سپرد .

برای برادر عزیزم
که قرار است از مراسم عقدش
در حضور ره‌بر انقلاب
جز در دلش
هیچ تصویری نداشته باشد

بین همه ی ضمیر ها

او

یک چیز دیگر است

سهم من از تو

همین بی خوابی تلخ
همین آشفتگی میان بستر

همین متکای خیس

الهی رضا برضائک

سرباز خط شکن

نیاز تمامی رهبرها

برای ره بری

پا داد و عید غدیر
در حضورش فریاد زدیم
جانم فدای رهبر

رویای از دست داده ام را
همین عید غدیر
برای عزیزترینم
محقق شده می یابم

ازدواج آسمانیت
مبارک

همین! مال هیچکس نیست!

لب هایت ممنوعه

خنده هایت اما

مکیدنیست

پشت هر زن زیبا

یک مرد زحمتکش است که مرتبا برای خانم لوازم آرایش تهیه می بیند ...

خیلی وقت ها انکار می کنیم ، چون نمی فهمیم

و من چقدر می ترسم از این که تو نمی فهمی
چرا دوستت دارم ؟

دلم به کنار تو بودن ، گواهی

و این گواهی به تنِ دردمندم ، جان می دهد

دلت آمد ؟!

لب تو میوه ی ممنوع ولی لب هایم

هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند ، نشد

همه ی چیزهای خوب

یک روز تمام می شوند ...

به رغم همه‌ی فتنه‌ها، انقلاب همچنان سرپا مانده است؛
اما
چروک‌های صورت آقایمان بیشتر شده است...

*یوسف از دلبریش، خانه به دوش

بهانه ی دیدار نمی خواهم

بی بهانه که ببینمت
بیشتر می فهمی

احتیاج و اشتیاقم را
به بودنت

حوزه‌ی علمیه پاسخگو باشد

فرقی نمی‌کند
چه برای تربیت خمینی‌ها ، خامنه‌ای‌ها ، مدرس‌ها ، اسدآبادی‌ها ، نواب صفوی‌ها ، نصرالله‌ها و ازغدی‌ها

یا برای تربیت منتظری‌ها ، صانعی‌ها ، بیات‌ها ، هاشمی‌ها ، خاتمی‌ها ، کروبی‌ها و کدیورها

به هر حال حوزه‌ی علمیه پاسخگو باشد ...

"زمان بازرگان به من برچسب چریک فدایی زدند، زمان بنی‌صدر هم برچسب منافق! هر قدمی که در راه خدا و بندگان مستضعف او برداشتیم، برچسب بارانمان کردند. حالا روزی ده برچسب دشت می‌کنیم، اما عزیزان من! دلسرد نباشید که بچه بسیجی میدان را خالی کند."

شهید محمد‌ ابراهیم همت

میان خرابی بخاری
گرم در هم می‌تنند

و به گرمای تخت خواب لوکس شما
نگاه هم نمی‌کنند ...

موسیقی خش‌دار و گرفته‌ی صدایت
     از حقوق بشرهای مدعی
           بیزارم می‌کند
        از مدعیانش بیزارتر! 

*رنگ آه